8 Ağustos 2016 Pazartesi

nasıl çıkarsın aklımdan...

rahat olma atam. ben ne yerimde rahatım , ne gittiğim yerde . aklım kurcum kurcum kurcalanıyor. sen de rahat olma atam. şimdi oratam var şimdieğlence . gülüyorum eğleniyorum ama  yapamadıklarımı  gördüğüm için. evet bir saçmalamayla daha başladık.  kime dönelim . kendimize tabi. bugün  o ağrına  giden sahneyi hiç unutma . çünkü çok kırmızıydı ve çok kırmızı.  içimin gerçekten bulandığını masadan kalkınca hissettim .aslında beni arayan  esramın kısa zamandada olsun beni kurtardığını sonrasında midemin yine  alışamayacağını anlayınca  kalktım  masadan. işte benim esramm. vebinm  fatmam .  gördüm buralara benzemiyor kimselere benzemiyor. .tek kelime bile edemiyorlar ablam haklı.  kelimeleri birleşmiyor ve lakin . umutu ve sohbetini özlemişim. umudu ve  kibarlığını umudu ve mütavaziliğini  özlemişim. çektiği bir kayıttan görebildim tüm bu hepsini. t yi özledim ne kadar dolu olupta susabiliyordu bunuda özledim değerli olduğum günleri özledim ben böyle değildim . ben böyle  vıcık vıcık ortamlara layık değildim.dinin bu kadar havada konuşulmasına kızgınım. insanların arkasından bu kadar rahat  dedi kodu yapılmasına  razı değilim değilim işte. kimse kimseye değmiyor. sadece gülmmesini biliyorlar sadece . bu acı dönüp kendisine  bakan yok beni bu süreçte  üzenler kendilerini ilk önce unuttu.çünkü kimsse milliyetçi değil burada . kimse kimseyi savunabilecek kadar  güçlü değil.
ve  babamm benim bu aralar tek ödevim babam . yine üzüyorum onu sanırım pskoloğa gitmekle. yalnıım yapayalnız demicem. biliyorum çok değerli arrkadaşlarım da var ama nerede ne eksikliği var benim içimde bu kadar boşluk oluşturuyor bilemiyorum. heralde  kaç yaşımda ölürsem öleyim hayata hasret giderim .